Stageweek 5 - afwisselende week!

Deze week is er weer van alles gebeurd en heb ik weer van alles gedaan!
Ik vind het handig om het gewoon op chronologische volgorde te doen, hopelijk is dat niet te saai om te lezen : )!
Maandag mocht ik in de auto van Eddy en Jennifer naar stage rijden. We waren ongeveer 15 minuutjes onderweg tot we in een file kwamen. Dat is niets nieuws voor Suriname, er staat elke morgen een grote file richting de stad. Toen ik in de file een keer plotseling moest remmen werd ik ‘geslagen' door een auto achter mij die weer was ‘geslagen' door een truck achter hem. We hadden dus een kleine kettingbotsing. Een truck raakte een witte auto en deze botste op mij. Gelukkig reed ik in een kleine jeepachtige auto, met zo'n wiel achterop. Dit wiel stond helemaal in de motorkap van de witte auto en wij hadden bijna geen schade, alleen de kapjes van de achterlampen waren eraf. De witte auto was achterop ingedeukt door de truck en voorop door het wiel van onze auto. Flink balen voor hem dus en ook ik baalde er flink van! Ik ben in Nederland nog niet zo vaak met de politie in aanraking geweest als hier... Maar goed, gelukkig was het niet mijn schuld én was de schade niet zo groot dus konden we gewoon door rijden. Ik heb er wel flink van gebaald, maar nu kan ik het wel laten rusten. Op stage was het die dag verder niet zo heel erg bijzonder en ook de huiswerkbegeleiding bij In de Ruimte ging verder prima.
Dinsdag zou datgene gebeuren wat ik nog niet wilde vertellen, de presient zou namelijk langskomen op Lob Makandra. Er ligt hier geen waterleiding, er is alleen een watertoren met grondwater. Met een hoop gedoe was het dinsdag zover dat de baas van één of ander waterleidingbedrijf het begin van de officiële leiding hier op het terrein kwam openen. De president zou meekomen, dus wij helemaal vrij nemen van stage en ons helemaal opdoffen om naar hem toe te gaan. Maar de president was verhindert en hij kon dus niet komen. Dat was jammer! Maar ik vond het ook wel weer grappig, omdat het natuurlijk echt nog steeds Suriname blijft! Alsnog wel leuk om te zien hoe zoiets officieels hier gaat en ook heb ik weer wat meer over Lob Makandra geleerd, er was namelijk een presentatie over alles hier. Toen de officiële opening van het kraantje voorbij was zijn wij met zijn allen naar de stad gegaan. Lekker geshopt en 's middags weer huiswerkbegeleiding gegeven.
Woensdag zijn we met acht van de tien mensen een dagje mee geweest met het ACI. Dit is de kweekschool/pabo voor de onderbouw van de basisschool en wij moeten daar allemaal een weekje meedraaien om te zien hoe dit er in Suriname uitziet. Nu had het ACI twee vormingsdagen voor de tweedejaars en wij waren uitgenodigd om mee te gaan. Hier zijn we dus één dagje geweest.
In het begin was de officiële opening, werden de docenten voorgesteld en de regels verteld etc. Ook wij, als Nederlandse stagiaires werden voorgesteld, als ware popsterren moesten we op het podium komen en werd iedere persoon welkom geheten: ‘welkom Hanneke', ‘welkom Esther' etc. Het voelde best apart dat we zo speciaal werden begroet. Bij het vertellen van de schoolregels als ‘je moet er netjes en representatief uitzien', werd ook verteld wat je moest doen als je zwanger bent. Zes weken voor de geboorte en zes weken erna mag je vrij nemen van school. Meiden hier krijgen al heel vroeg kinderen, er waren er dan ook een heel aantal die zwanger waren toen die vrouw dat vroeg en er waren er ook al wat die al kinderen hadden. En dan te bedenken dat de kweekschool mbo niveau is, dus zijn de jongste mensen zijn ongeveer 16 a 17 jaar! Nadat het officiële gedeelte voorbij was, waren er workshops. Hier hebben we bij geholpen, leuk om te doen en ik heb nog leuke lesideetjes op gedaan. Toen de workshops afgelopen waren gingen we eten, heel verrassend rijst met kip, en daarna zijn we weer naar huis gegaan. Leuk om een beetje een idee te krijgen hoe zoiets gaat in Suriname.
Donderdag was weer een gewone stagedag, ik heb een lesje gegeven en het was leuk en gezellig in de klas. Ik heb nu goed contact met de juf van de klas dus dat was gezellig en de kinderen kennen je nu ook steeds beter dus zij komen ook met verhalen enzo naar je toe. Tof om te zien! 's Middags heb ik weer huiswerkbegeleiding gegeven. Er waren weinig kinderen, dus de kinderen die er waren kregen veel aandacht aangezien we wel met veel begeleiding waren. Ik heb twee meiden geholpen met hun huiswerk. Het eerste meisje zit in de vijfde klas (groep 7) en ze had rekenhuiswerk. Ze moest breuken bij elkaar optellen en hiervoor moest ze ze eerst gelijknamig maken. Ze snapte er helemaal niets van, dus ik probeerde haar uit te leggen wat breuken zijn door een rondje te tekenen. En hoe het dan zit met gelijknamig maken, dat 1/2 hetzelfde is als 2/4 etc. Maar ze vond het errg lastig! Op een gegeven moment kon ze één soort sommen zelf (zoals 1/6 + 2/6), maar als ik dan vroeg hoe ze het gedaan had om haar te laten zien hoe ze een andere som kan doen dan snapte ze het weer niet. Je merkt hier heel erg dat de kinderen de sommen gewoon overnemen van het bord en zelf helemaal niets snappen van wat ze eigenlijk opschrijven. Dit is soms erg frustrerend, want als je kinderen dan wilt helpen dan snappen ze de basis soms nog niet eens.
Een ander meisje die ik vorige week een aantal sommen uitlegde, zat helemaal blij te zijn en in haar handen te klappen omdat ze het snapte (dit kost dan wel een poosje) en de techniek ook bij andere sommen toe kon passen. Je merkt dat er een aantal kinderen zijn die net wat slimmer zijn of meer willen dan andere kinderen. Deze kinderen willen ook echt gaan zitten voor hun sommen en doen hun best om het te snappen. Vaak lukt dit ook, al duurt het soms een poosje voor het kwartje valt.
Mooi om te zien!
Vrijdag zijn Marleen en ik weer naar stage geweest, deze week ben ik trouwens alle dagen dat ik op stage was in groep zes geweest. Ik heb een beetje dingen geregeld voor mijn onderzoek, hiervoor hadden we een gesprek met de directrice. Het is goed om te zien wat zij allemaal met haar school wil bereiken. Zij heeft de pabo in Nederland gedaan en heeft daar ook een aantal jaar gewerkt. Ze weet dus een beetje hoe het onderwijs in Nederland eruit ziet en ze wil haar school ook graag wat meer die kant op hebben. Ze is dan ook heel blij met de Nederlandse stagiaires en leerkrachten, die weten wat zij bedoelt met dingen en zijn ook bereid om dat toe te passen. Tegelijkertijd is er ook de frustratie dat veranderingen hier niet snel gaan. De leerkrachten doen heus wel hun best om, zoals in dit geval, coöperatief leren toe te passen, maar ze snappen soms niet helemaal wat het nu precies is en ze vinden het soms ook veel te veel gedoe om toe te passen. Zoals ze nu werken, gaat toch prima? De kinderen halen goede cijfers, dus niets te klagen! Tegelijkertijd merk ik ook wel dat bijvoorbeeld de juf van mijn klas wel echt haar best doet om de kinderen van haar klas te laten samenwerken en dit doet ze ook erg leuk! Zo liet ze laatst de kinderen in groepjes toneelstukjes uitvoeren en als het niet helemaal liep dan ging ze meespelen. Verandering gaat gewoon niet zo snel. In Nederland gaat dat ook niet snel, maar daar loopt het onderwijs gewoon een aantal jaren voor dus is zoiets als coöperatief leren al veel meer geïmplementeerd.
Ik heb wel hoop voor de Kangoeroe School, omdat je merkt dat er wel verandering mogelijk is, maar het gaat gewoon erg langzaam. Het zal nog wel een paar jaar duren voor de school is waar de directrice hem hebben wil en dan zal ze wel weer nieuwe doelen hebben : ).
Vrijdagavond zijn we uit eten geweest, hier heb ik een lekkere gegrilde kip gehad. Uit eten hier is goedkoop, ik had drinken en een menu met vlees, aardappeltjes en kool. Dat kost dan 10 euro en dat smaakt erg goed! Het is soms nog wel goedkoper, maar ook wel eens iets duurder. Lekker om dit elk weekend te doen! Wat wel jammer is, is dat het nog nooit helemaal goed is gegaan. De ene keer ging het dessert niet goed, dan weer het drinken niet en we hebben ook al 2 keer gehad dat iemand zn bestelling niet goed was doorgekomen dus moest die achteraf eten. Iedereen had zijn of haar eten al op toen de laatste nog eens moest beginnen. Maar goed, in Nederland zal alles ook niet vlekkeloos verlopen als je met 10 a 13 mensen uit eten gaat.
Gisteren ben ik 's morgens met school bezig geweest, mn onderzoek loopt echt lekker en nu ben ik bezig met het verslag ervan. Dat moet natuurlijk helemaal perfect worden! Aan het eind van de dag weer ff met thuis geskypt > het ging zowaar goed, de verbinding is maar één keer weg gevallen! Zaterdagavond zijn er altijd jeugddiensten, normaal gesproken is dat gewoon een kerkdienst die een beetje is toegespitst op de jeugd. Maar Lob Makandra Projecten wil één keer in de maand jongerencoaching gaan doen, een soort jeugddienst waarin de jongeren ook praktisch bezig gaan. Dit keer hadden drie van ons, de Nederlandse stagiaires, geholpen met de voorbereidingen. Hier zijn we toen natuurlijk met zijn allen heen geweest, we gingen eerste een aantal liederen zingen, vervolgens een aantal spelletjes doen (waaronder ‘wie ben ik?') en daarna kwam er een praatje. Bij de spelletjes werden we in kleine groepjes gezet en het was tof om de jeugd van de kerk ook een beetje te leren kennen. Ook het praatje was mooi en inspirerend.
Vandaag was ik weer lekker op tijd wakker, dus had ik tijd om mijn blog te typen. Zo meteen gaan we naar de kerk en daarna is het weer mailtijd! Wederom een relaxte zondag om heerlijk bij te komen!

Jullie wil ik allemaal een goede en mooie week toewensen en tot de volgende keer maar weer!
Liefs Esther

Stageweek 4

Hoe is het daar in het koude kikkerlandje? Hier is het goed! K heb weer een prima stageweek gehad, maar niet zo heel erg bijzonder dus deze blog is niet zo erg lang geworden!
Maandag mocht ik eindelijk weer naar groep 6. Ik durfde er niet op te hopen toen ik op school kwam, maar het was toch echt zo! Ik merkte dat ik dat wel erg leuk vond, weer lekker in mijn vertrouwde klasje. Die dag kwam er ook een stagiaire van een Surinaamse pabo (de kweekschool) in de klas, de komende weken van maandag tot en met woensdag is zij er ook. Lekker druk dus met drie juffen in de klas. Verder heb ik nog een lesje gegeven en 's middags heb ik weer huiswerkbegeleiding gegeven bij de gehandicapten.
Dinsdag was wederom een stagedag, een prima dagje. Ook weer een lesje gegeven, wat voorgelezen en spelletjes gedaan met de klas. 's Middags had ik huiswerkbegeleiding in het buurthuis en eigenlijk was dat ook gewoon prima.
Woensdag had ik weer stage, ik voelde me echt een beroemdheid. ‘Hoi juf!' en ‘goeiemorgen juf!'. Er waren verschillende kinderen die dat tegen me zeiden. Ik heb inmiddels al in 4 klassen les gegeven, dus een heleboel leerlingen kennen me inmiddels. Én ik, als Nederlandse stagiaire, mocht het Surinaamse volkslied inzetten : )! Daar schrok ik ff van, maar gelukkig begint dat altijd met het Nederlandse couplet en dat ken ik inmiddels al wel en ging het goed. Verder vroeg de directrice of wij als stagiaires iets voor haar wilden knutselen dus daar ben ik een groot gedeelte van de dag mee bezig geweest. Ook mocht ik die dag zelf naar stage rijden, een hele belevenis om in de spits te rijden in Paramaribo. 's Middags ging ik weer aan het werk in het kinderdagverlijf, dat was dit keer ook leuk! Ik pakte er steeds een paar kinderen uit, dan kun je veel meer met ze doen.
Donderdag was het wederom een stagedag, we gingen eerst met de stagiaires ons knutselwerk (prachtige mooie kangoeroe's) afmaken, daar zijn we bijna de hele dag mee bezig geweest. Verder heb ik tussendoor nog een natuurles gegeven. Die had ik deze keer goed voorbereid en er ook een paar mooie coöperatieve werkvormen ingestopt. De les liep goed, de leerlingen deden goed mee en de werkvormen gingen ook erg goed! Wel blijf ik merken dat de leerlingen niet gewend zijn om klassikaal goed op te letten. Er wordt veel klassikaal les gegeven, maar niet alle leerlingen worden er altijd goed bijgehouden. Als je klassikaal iets zegt, dan is de kans heel groot dat een deel van de klas het gewoon niet meekrijgt. Apart om te zien en dat vind ik ook wel een verschil met Nederland.
's Middags had ik weer huiswerkbegeleiding in het buurthuis, daar waren weinig kinderen. Fijn, want nu had ik tijd om een aantal kinderen individueel goed te helpen.
Vrijdag was weer een nationale feestdag (fijn zulke doordeweekse vrije dagen : )!). We gingen met de hele kerk van Lob Makandra naar Overbridge, dat is een strand aan de Suriname rivier. Een leuke en relaxte dag. Lekker gezwommen/afgekoeld, in de zon gelegen, gevolleybald en natuurlijk veel gewacht! Er werd tegen ons gezegd dat we om half 8 's morgens moesten verzamelen dus wij stonden daar netjes met zijn tienen om half 8. Maar toen gingen we pas tegen half 9 weg, dus dat was al in een lekker warme bus wachten. Bij Overbridge moesten we ook weer drie kwartier wachten voordat we echt wat gingen doen. Lekker Surinaams dus. Verder ben ik weer lekker verkleurd, dat mag ook wel na een dagje strand. 's Avonds hebben we ons allemaal opgetut en zijn we de stad nog ff in geweest, er was één of ander jazzfestival. Toen was ik aan het eind van de dag wel moe!
Vandaag hebben we een strakke planning. Zo gaat er eerst een groep boodschappen doen in een grote supermarkt waar ze ook lekkere Nederlandse producten hebben. Dat doen we ongeveer één keer in de twee weken. Daarna stappen we met zijn allen in de auto om de grote brug over te rijden naar het district Commewijne. Daar gaan we een beetje toeren en picknicken. Vervolgens gaan we 's avonds nog naar de film. Een druk en tof dagje dus. Heerlijk die vrije weekenden!
Morgen wordt vast en zeker weer een rustdag, naar de kerk gaan, mails beantwoorden en relaxen. En zeer waarschijnlijk heb ik volgende week iets heel tofs te vertellen, maar het blijft Suriname en het kan zo weer veranderen dus ik vertel nog niets ?!

Jullie veel plezier en succes met jullie bezigheden en tot ziens maar weer!
Groetjes Esther

Ps. Wel gek hoor, over 5 weken ben ik gewoon al weer thuis ;)!
Pss. Tegen de tijd dat mijn blog er eindelijk op kan is het alweer maandag en hebben we onze drukke en leuke zaterdag en de relaxte zondag gehad.

Stageweek 3 - veel gedaan!

Hallo iedereen!

Deze week heb ik weer van alles en nog wat gedaan en beleefd. Veel plezier met lezen dus!

Zondag was een relaxtdagje, heeerlijk en goed om één keer per week te hebben!
Maandag ging ik naar stage met het idee dat ik in mijn stageklas 6 aan de slag kon. Alleen toen ik op school kwam vroeg de directrice of ik ook in groep 7 wilde ondersteunen bij de invalster, de eigen juf van de klas was namelijk ziek. Als flexibele stagiaire vond ik dat natuurlijk best :P! Maandag heb ik dus geholpen in die klas en zelf heb ik ook nog een aantal lesjes gegeven. 's Middags ging ik zwemmen bij de gehandicapten, wat was dat heeerlijk afkoelen (het is hier deze week namelijk echt weer heel erg warm!) en het zwemmen is ook leuk. Doordat jij met sommige kinderen gaat zwemmen, kunnen ze ook echt even het water in. Zelf kunnen ze niet zwemmen dus ze hangen in zo'n band en dan duw je ze gewoon het zwembad rond. Daarna moest ik huiswerkbegeleiding geven aan een aantal kinderen daar en dat was echt leuk! Er was bijvoorbeeld één jongen en die kende de tafels vorige week nog niet, maar deze week kende hij ze wel dus konden we met zijn allen tafelbingo doen. En een ander meisje snapte vorige week ook helemaal niets van haar sommen en deze week ging ze ineens als een speer, tof om te zien!
Dinsdag was de juf van groep 7 nog steeds ziek, dus mochten de invalster en ik aan de bak. De invalster had alleen de hele dag van alles en nog wat te doen, die heb ik de hele dag nagenoeg niet gezien dus uiteindelijk heb ik de hele dag alleen de klas gedraaid. Woensdag was het eigenlijk hetzelfde verhaal, toen is de invalster zelfs helemaal niet op komen dagen. Maar goed, dat maakte mij niet uit want ik heb nu lekker hele dagen les kunnen geven. Dat was leuk om te doen, gewoon omdat ik het leuk vind dat ik weer eens hele dage les heb kunnen geven en ook omdat ik het voor mezelf best een uitdaging vond om deze klas op een Surinaamse basisschool aan te kunnen. Ten eerste is het een redelijk grote groep (voor de begrippen van de stageschool) en ten tweede zitten er veel welgestelde kinderen op deze school en die hebben hun mond niet op de verkeerde plek, ook heb ik het idee dat ze niet zo heel erg gewend zijn dat er iemand strak optreedt en dat ze echt moeten doen wat diegene zegt. Het was in het begin dus best wel een chaos, maar gelukkig had ik al redelijk snel een positief beloningssysteem ingevoerd (jaja, GH dingen worden hier heus wel toegepast :-P) en liep het prima. Ik vond het best goed van mezelf dat ik zo ongeveer vanuit het niets die klas heb gedraaid : ).
Dinsdagmiddag had ik huiswerkbegeleiding in het buurthuis, dan staan er dus ongeveer 20 a 30 donker gekleurde kinderen voor het buurthuis die dan huiswerk willen of moeten maken. Een deel daarvan heeft geen huiswerk, maar die vind het wel gezellig om een beetje rond te hangen, een ander deel gaat lekker spelen in de speeltuin en er is nog een deel die met hun huiswerk bezig willen of moeten. Dinsdag was het aardig chaotisch, veel kinderen die geen huiswerk hadden maar wel anderen afleiden, kinderen die op plekken liepen waar ze niet mochten komen, kinderen die totaal niet luisterden... Wel jammer, maar gelukkig zijn er ook van die momentjes waarop je een kind super goed kan helpen en dat hij het dan zijn sommen snapt, dat is echt tof!
Woensdagmiddag ‘werk' ik altijd in het kinderdagverblijf, dat is echt anders dan in Nederland. De begeleiders verzorgen de kinderen alleen, maar verder doen ze er echt niets mee. Op zich ziet het er nog wel goed uit, maar dat komt ook doordat het van die stichting ‘Weid mijn lammeren is'. Wij mogen de kinderen daar dus vermaken, maar dat is best lastig met zo veel kinderen en de kinderen in die leeftijd. Op een gegeven moment pakten we gewoon een aantal kinderen uit de groep en dan gingen we daar wat mee doen, zoals domino en liedjes zingen. Dat was wel leuker en de kinderen deden ook best goed mee. Volgende week willen we echt even gaan zitten om iets leuks te bedenken, dus ik ben benieuwd wat daar uit gaat komen.
Donderdag had ik weer gewoon stage (saai hè ?) en toen dacht ik weer dat ik naar mijn eigen stageklas, groep 6, kon gaan. Maar toen we op school kwamen had de directrice een vraagje aan Marleen en mij, of we donderdag en vrijdag groep 4 ook les wilden geven. Ja hoor, prrima! Dat hebben we dus samen gedaan, maar het was wel ff omschakelen van groep 6/7 naar groep 4. Je moet heel anders tegen die kinderen doen. Ook hebben we met ze gegymd, ik deed natuurlijk vrolijk mee! Warm!! Maar wel leuk om te zien hoe fanatiek ze zijn met bijvoorbeeld estafette. Donderdagmiddag had ik een tussenevaluatie van het coöperatief leren, hoe de oefeningen waren gegaan en wat ze ervan vonden. De juffen zeiden dat ze ermee hadden geoefend, dat vond ik fijn en goed om te merken. Toch is het best wel lastig om te weten wat ze doen, denken, of ze nog hulp nodig hebben enzo. Ik was in ieder geval wel erg blij dat ze er mee hadden geoefend en dat ze zeiden dat ze het goed vonden gaan. Het is natuurlijk ook gewoon lastig om in zes weken ineens zoiets in te voeren.
's Middags had ik weer huiswerkbegeleiding, dit keer ging het een stuk beter, het was namelijk beter georganiseerd. Van te voren vroegen we of kinderen huiswerk hadden, zo ja dan moesten ze op de tafel van hun eigen klas gaan zitten (1 t/m 6). Zo nee, dan moesten ze gaan spelen. Ik merkte dat ik meer tijd had voor alle kinderen, om ze persoonlijk te helpen met hun sommen, te overhoren enz. We hebben allemaal meer door hoe het werkt en organiseren het beter, heb ik het idee. Ook aan dit soort dingen moeten we natuurlijk wennen in hoe het gaat, wat we moeten en kunnen doen en hoe we het ook leuker voor onszelf kunnen maken.
Vrijdag zou ik dus weer met Marleen groep 4 doen, maar jawel, de directrice had weer een vraagje. De juf van groep 7 was nog steeds niet helemaal beter, dus ze wilde graag na de pauze naar huis. Of ik die groep nog een keer over wilde nemen. Leuk! De directrice zei dat ik dan ook gym moest geven, nou ook goed natuurlijk. De meester van groep 8 vond dat niet zo'n goed idee, want met zo'n stagiaire en de ongelukken die kunnen gebeuren enzo... okee, dan niet! Toen is hij dus met groep 7 en groep 8 omstebeurt gaan gymmen en als hij in de gymzaal was met groep 7 dan ga ik les aan groep 8 en andersom. Tussendoor gingen we de klassen wisselen, ze gaan trouwens met de bus naar gym, want dat kleine stukje lopen is wel errg warm midden op de dag ; )! En wat ook opvallend is dat de kinderen de hele dag in hun gymkleren lopen, ook dit is weer voor alle leerlingen hetzelfde. Een geel broekje met een wit t-shirt. Maar goed, ik heb vrijdag dus in drie groepen les gegeven: groep 4, 7 en 8. Wederom vond ik dat erg leuk om te doen, lekker lesgeven en ervaring opdoen!
Ik heb deze week dus een drukke en afwisselende stageweek gehad, leuk!
Vrijdagmiddag heb ik met thuis gebeld, gerelaxt en 's avonds zijn we met de hele groep uit eten gegaan en we zijn wezen stappen. Leuk om even weg te zijn en ff helemaal gek te doen! Ik moest heen en weer rijden om iemand die ziek was even weg te brengen naar huis. Toen we weer op weg naar de stad gingen was er politiecontrole, rijbewijs en auto papieren controle... Dat ging helemaal goed, dus mijn rijbewijs heb ik in ieder geval niet voor niets gehaald : ).
Zaterdagmorgen wilde ik met 5 anderen naar de stad, maar we moesten drie kwartier op de bus wachten. Toen kwamen er eindelijk 2 bussen aan, waarvan de eerste niet stopte en de tweede te vol zat. De bus die daarna kwam ging de verkeerde kant op, maar hij zou nog een klein stukje rijden en dan weer terug gaan, daar zijn we maar in gestapt. Maar 's middags zouden we gaan vliegen en toen we in de bus zaten kregen we bericht dat dat vliegen eerder kon. Toen zijn we maar uit de bus gestapt bij Lob Makandra (op weg naar de stad) en weer naar huis gegaan. Een nutteloze bustocht dus :P. 's Middags gingen we dus op weg naar het vliegen, via via hadden we geregeld dat we een rondtochtje boven Paramaribo mochten maken. Op weg daarheen (Marleen reed) kregen we een botsing, er reed een auto achterop ons toen we ergens voor moesten remmen. Politie erbij, die schreef alle gegevens op en we mochten weer verder. Twee keer in twee dagen de politie gezien, dat is me in Nederland nog nooit gebeurd.
We gingen dus verder naar een vliegveldje om een rondvlucht boven Paramaribo te maken, super tof om het allemaal vanuit de lucht te zien! Alleen door de hete opstijgende lucht was het best wel heel erg hobbelig en dat vond mijn maag iets minder fijn. Gelukkig duurde het niet zo heel erg lang en stond ik al snel weer veilig op de grond. Het was wel tof om allemaal te zien hoor!
Zaterdagavond zijn we met een aantal mensen naar een jeugddienst in de kerk geweest en daarna gingen we met de auto op weg naar een ‘drive thru' om ergens snel en goedkoop te eten. We hadden namelijk gepland om bij een Warung (een Javaans restaurant) te eten, maar die was al dicht. Toen hebben we maar Roti bij de afhaal gegeten met een McFlurry toe. Lekkerr.
Vanmorgen zijn we weer naar de kerk geweest, de moeder van Jennifer is de pastor van de kerk, zij is morgen jarig en dat werd vandaag gevierd. Groot feest dus! De hele gemeente kreeg bami, drinken en taart. Ook echt in deze volgorde...
En nu zit ik lekker mn blog te typen en vier ik wederom lekker de rustdag!

Veel plezier en succes deze week met alles voor iedereen!

Liefs Esther

Ps. Foto's van deze week ga ik een andere keer uitzoeken + uploaden.

Stageweek 2

Bij deze weer een blog uit het warme Suriname :)! Afgelopen week was het ander weer en hebben we 3 dagen gehad waarop het rond de middag heel hard ging regenen 2 a 3 uur lang. Als je daar in loopt ben je in no time doorweekt. Een groot voordeel is wel dat het een stuk koeler is op die dagen. Gisteren en vandaag is het weer mooi weer en ook de temperatuur ligt dan direct weer een stuk hoger!!
Afgelopen week heb ik gewoon weer stage gelopen en verder nog allerlei andere dingen gedaan. Ik heb niet zo heel erg veel inspiratie, dus de blog is niet zo suuper lang.

Vorige week zaterdag zijn we uit eten geweest, we wilden naar de pizzeria maar daar was het veel te druk dus hebben we maar wat anders lekkers gezocht. Uiteindelijk had ik een lekkere salade met patat. Zondagmorgen zijn we weer naar de kerk geweest, 's middags ging een deel van de groep zwemmen en heb ik lekker genoten van mijn rustige zondagmiddag. 's Avonds gingen we eten bij de moeder van Jennifer (onze begeleidster), zij is dus ook ongeveer de baas van Lob Makandra en ter ere van ons als stagiaires had ze Roti gemaakt. Dat is een soort wrap/pannenkoek gevuld met aardappel, kip (ze eten hier veeel kip) en kousenband (een soort boon), heel erg lekker!
Maandag was weer een gewone stagedag, ik heb lesgegeven en we hebben een presentatie aan het team gegeven over samenwerkend leren. Het lesgeven ging op zich prima, maar het is wel echt anders dan in Nederland. Je krijgt bijvoorbeeld niet zo heel erg veel respons van de kinderen, dus het is lastig om te weten of de kinderen het snappen. Ook zit bij mij ongeveer de helft van de klas te dromen, dan moet je er dus heel erg op letten dat zij ook mee doen. En de kinderen zijn niet zo heel erg gewend om samen te werken dus als ze dat ineens wel moeten gaan doen van mij dan vinden ze dat nog wel lastig. De presentatie aan het team was wel leuk, het was het begin van ons traject om samenwerkend leren in te gaan voeren op de school. We hebben opdrachten meegegeven waar het team mee mocht gaan oefenen de komende week, ik ben benieuwd hoe dat gaat. 's Middags heb ik mn eerste middag vrijwilligerswerk gedaan, namelijk geholpen met de begeleiding van het huiswerk van 4 gehandicapte kinderen. Bijzonder om te doen en om te zien waar zij zijn met hun schoolwerk.
Dinsdag wilde ik graag wat meer doen op stage, ik vond het namelijk best wel saai om gewoon achterin de klas te zitten. Die dag kwam de juf ook met een vraag naar me toe hoe ze iets op kon lossen en dat vond ik er leuk. Daar ben ik mee aan de slag gegaan en ik heb nog les gegeven, zo vermaakte ik me dinsdag ook wel op stage. 's Middags regende het weer heel hard toen we naar huis reden, gelukkig hoefde ik de deur niet uit tot het weer droog was. Tegen een uur of vier ging ik huiswerkbegeleiding bij het buurthuis doen. Daar stonden grote plassen binnen, dus die hebben we eerst naar buiten gewerkt en toen we daarmee klaar waren, kwamen er een paar kinderen die we hebben geholpen met hun huiswerk. Om 6 uur was ik daarmee klaar en rond 7 uur gingen we eten. We eten en kletsen vaak wel redelijk lang, daarna wassen we af en nadat we nog ff bij elkaar hebben gezeten ga ik vaak al op tijd naar bed om ervoor te zorgen dat ik goed slaap voor stage. De middagen hier zijn dus lang en de avonden redelijk kort.
Woensdag waren we lekker vrij, het was namelijk een nationale feestdag. Marrondag heet het, de Marrons zijn een bevolkingsgroep, het zijn nakomelingen van de weggevluchte slaven van vroeger en woensdag was dus hun feestdag. Met de hele groep zijn we naar de palmentuin geweest, daar was van alles te doen zoals optredens en er stonden allerlei kraampjes van alles verkochten. Ook zijn we samen iets gaan eten bij 't Vat (een cafeetje waar we nu al een aantal keer lekker iets hebben gegeten of gedronken) en aan het eind van de middag zijn we met een deel van de groep naar de bios geweest. Een leuke, gezellige vrije dag was het dus!
Donderdag was wederom een stagedag, gewoon les gegeven en wat in de klas geholpen. 's Middags heb ik weer huiswerkbegeleiding in het buurthuis gedaan.
Vrijdag ging ik met groep 5 mee op uitje, erg leuk natuurlijk :)! We zijn naar Nieuw Amsterdam geweest, dat is een fort en daar zit nu een openlucht museum. Leuk, interessant en leerzaam om te zien, de geschiedenis hier is (natuurlijk) helemaal verweven met de plantages en slaven en dat werd ook bij het museum wel weer echt duidelijk. Het was groep 5, dan hebben ze nog niet echt geschiedenis gehad dus sommige kinderen hoorden nu voor het eerst over de plantages en de slaven, dat vonden sommigen wel heftig.
's Middags vroeg Maureen of ik met haar meewilde naar het kinderdagverblijf, dus toen zijn we daar eens even gaan kijken. We hadden een heel programma gemaakt om met de kinderen daar te gaan doen, maar ze zijn daar gewoon te jong voor. Toen hebben we maar ‘papegaaitje, leef je nog' geklapt en gezongen, dat vonden ze erg leuk!
Gisteren is de rest van de groep naar de Colakreek geweest en ik ben voor school bezig geweest. ‘K ben een heel eind opgeschoten met mijn onderzoeksverslag voor de VU en ik heb ook nog lekker ff met thuis geskypt :D! Fijn om ff een dagje goed bezig te zijn en bij te kletsen. 's Avonds gingen we met zijn allen samen eten, de beide groepen hadden allemaal wat gemaakt. Ook dat was weer leuk en gezellig!
Vanmorgen zijn we weer naar de kerk geweest en nu doet iedereen lekker zn eigen ding, boekje lezen, mails en blogs bijwerken etc...
Komende week ga ik verder met mijn onderzoek, dit betekent dat ik de leerkrachten hoop te ondersteunen in het invoeren van samenwerkend leren. Ook ga ik vast wel weer lesgeven en ik wil ook graag nog bij in andere klassen kijken hoe het daar gaat, bijvoorbeeld bij de kleuters.
We gaan zien hoe het allemaal gaat komende week, verder vermaak ik me hier nog prima! Ik geniet van de warmte, van alles wat ik hier mag doen, van de mensen met wie ik ben, van de dingen die ik mag zien van de cultuur. Kortom: van ongeveer alles :)!

O en wat ik helemaal vergeten ben te vertellen is dat ik hier ook al auto heb gereden. Hier rijden de auto's allemaal links, dus in het begin moest ik daar wel aan wennen. Maar nu gaat het prima en vind ik het erg leuk om te rijden :D!

Tot de volgende keer maar weer!
Groetjes Esther

Eerste stageweek!

Goeiemorgen iedereen!

Hier mag je niet tegen Jan en alleman 'hallo' zeggen, want dat is onbeschoft. Je zegt alleen 'hallo' tegen je goeie vrienden en verder zeg je tegen iedereen 'Goeiemorgen!'. Vandaar dat ik even goed ingeburgerd doe en tegen jullie zeg: 'Goeiemorgen!' (aangezien er van allerlei verschillende mensen mijn blogs lezen :)).

Deze week heb ik weer van alles gedaan, maar er begint ook ritme te komen in de dagen en dat is wel erg fijn. Doordat stage is begonnen lijken de dagen ook wel weer veel op elkaar en dat is te merken in de lengte van mijn blog :-P.
Zondag hadden we een lekker relaxt daggie, zoals ik al had getypt. Dat was een goed begin van de week!
Maandag begon onze eerste stagedag, we stonden al mooi op tijd klaar want we wisten niet precies hoe laat we weg zouden gaan. We hebben elke dag een lift, aangezien het zoontje van Eddy en Jennifer bij ons op school en zelfs bij mij in de klas zit. We kunnen dus met hen mee heen en terug rijden, heel erg handig!
Deze eerste dag was nogal heel erg chaotisch. Marleen en ik wisten niet precies in welke klas we terecht konden en voordat we dat te weten kwamen moesten we eerst weer een poosje wachten tot we de directrice konden spreken. Toen we haar spraken was ze super aardig en kregen we te horen dat we in groep 5 (Marleen) en groep 6 (Esther) terecht konden. Hier gingen we dus naar toe en ik heb gewoon de rest van de dag achterin de klas gezeten en een klein beetje met van alles en nog wat geholpen, maar ik heb het vooral allemaal maar over me heen laten komen.
Na deze eerste dag was ik best wel geschrokken van hoe het er aan toe ging op school, het ging allemaal zo door elkaar in de klas, helemaal niet georganiseerd en de juf wist eigenlijk ook niet zo goed wat ze allemaal moest gaan doen aan lessen enzo. Ik merkte dat ik best wel negatief over de school deed, maar dat is super dom natuurlijk want het was voor hen ook de eerste dag na de vakantie dus het was logisch dat het allemaal nog niet zo soepel liep.
Dinsdag gingen we weer naar stage en toen liep alles al beter in de klas, er kwamen boeken voor de leerlingen en de juf begon een beetje met lesgeven. Ik kon ook meer doen zoals helpen met het uitdelen van de boeken en het hele bord volschrijven met sommen. Dat laatste was een goeie oefening met mijn lelijke handschrift, maar voor mijn doen was het nog redelijk netjes :).
Ook hadden Marleen en ik die dag een afspraak met de onderwijskundige van de school over het invoeren van coöperatief leren (mijn onderzoeksonderwerp) en dit was erg nuttig,, we hebben duidelijke afspraken gemaakt over het traject dat we willen gaan volgen om coöperatief leren in te voeren. En ik kreeg ook nog eens toestemming van de directrice om mijn vragenlijsten af te maken en door haar te laten controleren, kortom: er kwam schot in de zaak en ik was blij.
Woensdag hebben we ons visum laten verlengen bij de vreemdelingendienst, dat is helemaal gelukt dus gelukkig kunnen we hier nog 2 maand blijven. In mijn eerste blog schreef ik dat we op Schiphol problemen leken te hebben met ons visum, maar het was zo dat we hier na ongeveer een maand nog een stempel moesten halen voor de andere twee maand, dat hebben we dus afgelopen woensdag gedaan.
Donderdag weer stage, ik heb galgje gespeeld met de kinderen. Het was wel weer even wennen om na zo'n lange (stage)vakantie (4 maand) weer echt voor de klas te staan, maar het was ook wel weer errg leuk! De rest van de dag ben ik bezig geweest met de presentatie die we maandag aan het team willen geven over coöperatief leren en met mijn vragenlijst. Die moesten namelijk allebei worden goedgekeurd en dat was een heel gedoe.
Vrijdag heb ik tafelbingo gedaan in de klas en daar deden ze goed met mee. Het viel me wel op dat ze de tafels nog niet zo heel erg goed hebben geautomatiseerd dus daar wil ik mee gaan oefenen de komende tijd, een leuke uitdaging om mee bezig te gaan. Verder heb ik even met de directrice gezeten om alles door te spreken en mijn vragenlijst goed te laten keuren. Deze was goedgekeurd, dus heb ik direct de vragenlijst laten printen en ben ik die direct maar af gaan nemen. Ook heb ik lessen gepland voor maandag. Ik vond het wel fijn dat er nu wat schot in de zaak kwam en dat het eerste begin van mijn onderzoek ook is gemaakt.
's Avonds zijn we heerlijk uit eten geweest om het weekend te vieren en dat was wel echt een super goed en gezellig begin van het weekend. Vanmorgen lekker uitgeslapen en nu heb ik mn vragenlijsten al ingevoerd, ben ik bezig met mn blog te typen en zo ga ik nog een beetje lekker aanrommelen om vanavond echt met de hele groep uit eten te gaan. Waarschijnlijk gaan we pizza eten, dat wordt smullen :D!!

Deze week heb ik 's middags elke keer niet zoveel bijzonders gedaan. We waren nog vrij van het vrijwilligerswerk, dus ik ben bezig geweest met de presentatie en de vragenlijsten en verder heb ik lekker gerelaxt.
Komende week ga ik natuurlijk weer stage lopen, woensdag zijn we waarschijnlijk vrij omdat het een nationale feestdag is en ik ga elke middag vrijwilligerswerk hier op Lob Makandra doen. Zo kunnen we deze mensen helpen en onze tijd hier nuttig besteden. Het plan is dat ik één middag naar het kinderdagverblijf ga, twee middagen huiswerkbegeleiding ga geven en één middag met de gehandicapten bezig ga. Maar het blijft Suriname, dus helemaal zeker dat het op deze manier doorgaat is het niet :)!

Verder heb ik deze week bijna geen foto's gemaakt. Komende week zal ik even van alles foto's maken, dan krijgen jullie daar ook een indruk van!

Zo, jullie zijn weer mooi bij gekletst :).
Tot de volgende keer maar weer!

Groeten Esther

Een weekje van alles en nog wat

Ik ga verder waar ik de vorige keer ben geëindigd, namelijk bij dat we een cursus zouden krijgen en inmiddels hebben gekregen van Jennifer.
Maandag begonnen we daarmee, we zijn nu trouwens met zijn dertienen en dat is een lekker grote groep!
's Morgens deden we eerst een voorstel rondje en daarna heeft Jennifer ons het terrein van Lob Makandra laten zien. Na de lunch heeft ze uitgelegd hoe Lob Makandra in elkaar zit.
Lob Makandra is opgezet door de ouders van Jennifer, zij zijn geremigreerd naar Suriname en zijn hier met zo goed als niets begonnen. Langzaamaan zijn ze begonnen met dingen op te zetten, zoals kinderwerk hier in de buurt. Het terrein is erg gegroeid en bestaat nu uit onder andere een gehandicaptentehuis, dit is ondergebracht in een aparte stichting omdat het te groot werd. Deze stichting en dus het tehuis heten ‘In de ruimte'.
Verder staat er op het terrein een kinderdagverblijf, dit is van stichting ‘Weid mijn lammeren' en hier houdt Gloria, de zus van Jennifer zich mee bezig. Inmiddels is deze stichting heel groot en op nationaal niveau met kinderwerk bezig, ze verzorgen bijvoorbeeld trainingen voor kinderwerkers door het hele land.
Ook staat er op dit terrein een buurthuis, dit buurthuis is echt van Lob Makandra en is bedoeld voor de kinderen, jongeren en ouderen uit de buurt. Er is bijvoorbeeld huiswerkbegeleiding en er is een leuke speeltuin voor de kinderen. Dit buurthuis is opgepakt door Jennifer en Eddy, zij zijn in november vanuit Nederland als zendingsechtpaar (terug)gekomen (Jennifer is geboren in Suriname, verhuisd naar Nederland en dus weer terug gekomen en Eddy komt uit Nederland). Jennifer is dus onze begeleidster nu.
Verder staan er op het terrein een kerk, verschillende huizen, appartementen (waar wij dus in zitten) en een retraitecentrum.
Kortom: een multifunctioneel centrum dat helemaal vanuit het geloof in God werkt.

Dinsdag werden we door Jennifer in Paramaribo gedropt. We moesten daar een aantal opdrachten doen, zoals iemand het volkslied laten zingen en een aantal vragen beantwoorden. Dat was best grappig om te doen en zo leerden we nog weer wat meer van het land. Nadat we gezellig met zn dertienen hadden geluncht ging ik met Maureen lekker op ons gemak door Paramaribo lopen. We hebben een klein beetje geshopt en verder gewoon overal een beetje heen gelopen en de stad bekeken. Ik vond dat erg leuk, want ik zag weer van allerlei leuke en nieuwe dingen en zo leer ik de stad steeds beter kennen. Wat ik ook erg leuk en goed van onszelf vond was dat Maureen en ik de bus gingen uitproberen. Nu lijkt dat misschien niet zo heel erg bijzonder, maar de bus werkt hier heel anders dan in Nederland. Eerst was het een grote zoektocht naar de juiste bus en toen we die hadden gevonden gingen we er gewoon in zitten, als hij dan vol is dan rijdt hij weg. Als je er ergens onderweg uit wilt dan druk je op een knopje, de bus stopt, je betaalt en stapt uit.
Het was weer een hele ervaring voor mij! Gewoon dat in die bus zitten tussen allemaal Surinamers en totaal niet weten hoe zoiets werkt.

Woensdag was de laatste dag van de cursus en 's morgens kregen we, aan de hand van de vragen van dinsdag, een stukje geschiedenis, cultuur en sociologie van Jennifer. Ze vertelde bijvoorbeeld over de verschillende geloven en culturen die hier zijn. Er zijn hier heel veel verschillende volken als slaven en gastarbeiders ingezet, dus ook dit land is echt een multiculturele samenleving. Alleen deze bevolkingsgroepen (Hindoestanen, Javanen, Chinezen, Negers etcetc) zijn al wel veel meer gemengd. Er zijn al veel gemengde huwelijken geweest dus op straat kun je alle bevolkingsgroepen er niet meer allemaal even duidelijk uit halen.
Ook vertelde Jennifer over de piramide van Maslov, voor een plaatje moet je maar ff googlen. Wij zaten als groep (en ik denk veel Nederlanders) allemaal in de bovenste laag (zelfontwikkeling), maar veel mensen hier zijn echt nog bezig met de onderste laag, namelijk krijgen ze eten, drinken, een dak boven hun hoofd vandaag?? Als je dus vraagt hoe ze het vinden dat ze bijvoorbeeld hun vader niet kennen, dan weten ze daar niet echt een antwoord op omdat ze daar totaal niet mee bezig zijn, ze besteden daar hun energie niet aan, maar willen gewoon eten en drinken enzo.
Ik vond dat allemaal best interessant, een beetje achtergrond van de cultuur krijgen.
's Middags moesten we in twee of drietallen iemand op het terrein van Lob Makandra gaan interviewen om eens te kijken wat voor levensverhaal zo iemand had. Wij hadden een vrouw en die is nu met haar derde man getrouwd, deze man is een echte Friese Nederlander. Hij werkt op Lob Makandra en daar kennen ze elkaar dan ook van. Die vrouw heeft nu een afkeer van Surinaamse mannen, haar eerste twee mannen waren namelijk echt slechte mannen. De eerste sloeg en verkrachtte haar, daar is ze bij weg gevlucht en de tweede verwaarloosde haar en haar kinderen. Zoals ze zei: hij deed haar pijn met woorden. Ik vond dit best heftig om te horen, je moet ‘ff' zo'n opdracht doen en dan zit er zo'n verhaal achter!

De volgende dag begon de dag met een bezoek aan onze stageschool, de Kangoeroeschool. Kenneth (onze trouwe chauffeur) bracht Marleen en mij naar onze bestemming. Donderdag en vrijdag waren terugkomdagen voor het personeel op de Kangoeroeschool en wij mochten hier dus ook bij zijn. Donderdag was het vooral een cursus, er was een man die vertelde dingen over professionalisering. Wat dat was en hoe je dat kon laten zien in je daden op school. Onze stageschool wil graag professionaliseren en daar zijn ze nu dus druk mee. Het was alleen niet super interessant voor ons, aangezien het best gericht was op deze school, wij de school nog niet zo goed kenden en we hier toch maar 6 weken zijn.
's Avonds gingen we met zijn dertienen uit eten in de stad, we werden met zijn allen naar een Wajong, een Javaans restaurant gebracht. Dit was prima eten, ik had een zeer gevulde soep die lekker vol groente zat (dat mis ik hier nog wel eens, hier in de buurt is niet echt veel groente) en het was erg gezellig!

Vrijdag hadden we weer een terugkomdag van de Kangoeroeschool, dit was best leuk. Eerst was een gedeelte met het hele personeel, apart en grappig om te zien hoe zoiets gaat. Alles gaat door elkaar, iedereen zegt zn mening en de directrice heeft wel een beetje de leiding maar weet voor de helft ook niet zo goed hoe alles gaat, verandert ter plekke dingen en maakt heel snel overal een afspraak van. Hierna mochten Marleen en ik groep 3 (klas 1) inrichten, dit was wel leuk om te doen maar nadat wij al het vieze werk hadden gedaan (alles schoongemaakt en alle tafels en stoelen versleept) kwam de RT-er die de eerste twee weken de klas gaat draaien binnen en ging van alles veranderen, zich ermee bemoeien etc. Dat was best wel frustrerend en toen zijn wij maar weg gegaan. Nadat we een uur hadden gewacht om de directrice te spreken (ze zei dat ze ons nog wilde spreken die dag) hadden we haar nog steeds niet gesproken, maar stond onze taxi te wachten dus zijn we maar weer weg gegaan. Dit is dus echt helemaal super typisch Surinaams: alle afspraken die we maken worden nog wel weer tien keer veranderd voor ze daadwerkelijk worden uitgevoerd, soms is dat echt super frustrerend!
Eigenlijk weten we nu dus nog net zoveel als voordat we daar donderdag heen gingen (zo goed als niets). We hebben natuurlijk wel sfeer geproefd, de school gezien en collega's gesproken, maar verder hebben we de directrice helemaal niet gesproken over onze opdrachten en vooral niet over mijn onderzoek. Hier ga ik maandag dus maar ns ff heel goed achteraan, ik wil mn onderzoek wel echt goed doen hier!! Verder was het wel leuk om de school alvast te zien en een beetje te zien hoe het onderwijs hier gaat.
Vrijdagavond was er een kampvuur als ‘eind van de vakantie feest' bij het gehandicaptentehuis. Hier zijn Marleen, Marlinda en ik naar toe geweest en het is zo bijzonder om te zien dat je door zo'n simpel bezoekje deze mensen zo blij kunt maken. Er zitten van allerlei verschillende soorten lichamelijk gehandicapten, sommigen kunnen nog wel lopen en anderen zitten in een rolstoel. Met sommigen kun je heel leuk en gezellig praten, maar met anderen is dat heel erg lastig omdat ze bijvoorbeeld spastisch zijn. Voor mij was het heel bijzonder om dit te zien en om met deze mensen bezig te zijn. Verdrietig om verhalen te horen over kinderen die in de steek zijn gelaten door hun ouders, maar mooi om te zien dat ze nog steeds kunnen lachen, plezier maken en tof om te zien dat ze het zo leuk vonden dat wij langskwamen!

Zaterdag gingen Marleen Stoel, Maureen en ik een dagtrip maken naar Brownsberg, hiervoor moesten we om 7 uur in Paramaribo staan. Vanaf daar reden we met de bus richting het zuiden, we reden dezelfde weg als naar de binnenlandtrip de vorige week en nu werd er onderweg ook van alles verteld. Op een gegeven moment sloegen we af richting de berg en daar kwamen we op een onwijs slechte weg, dit gehobbel vond ik wel grappig. We werden echt letterlijk alle kanten opgeschud, naar links en rechts, maar ook naar boven en naar beneden. Toen we boven aankwamen stapten we uit de bus en Esther was natuurlijk weer zo handig om haar enkel te verzwikken en op haar knie te vallen. Ik heb nu dus een dikke enkel (geen last van verder) en een dikke wond op mn knie, maar dit gaat vast weer helemaal over. Hierna gingen we wandelen door het oerwoud naar een waterval, dat zag er super mooi uit! Je kon hier ook onder, maar dat mocht ik niet met mn kapotte knie. Gelukkig heb ik wel genoten van het super mooie uitzicht, midden in de jungle een prachtige waterval!
Vervolgens gingen we teruglopen, dit was meer klimmen dan wandelen dus ik heb weer genoeg aan mn conditie gedaan. Ik vond het wel tof om te zien, want je hebt daar heel veel boomwortels die uit de grond steken en die kun je dan een beetje als trap gebruiken.
Daarna gingen we lekker eten (rijst met kip, verrassend!) en daarna liepen we nog een stukje verder naar een uitzichtpunt en hier hadden we een prachtig uitzicht op het Brokopondo stuwmeer (gemaakt om elektriciteit op te wekken voor de Bauxietindustrie). Dit meer is zo groot als de provincie Utrecht en het uitzicht was echt tof! Het is wel grappig om te zien, want je ziet allemaal boomstammen boven het water uitsteken, deze bomen zijn gewoon verdronken toen het meer is gemaakt. Na dit uitzicht liepen we weer terug en gingen we met de bus terug naar huis.

Na een goede nacht werd ik vanmorgen weer lekker op tijd wakker en gingen we met zijn allen naar de kerk. Het was weer een goede, mooie, opbouwende dienst. Ik vind vooral het zingen hier erg mooi, die mensen kunnen super geod zingen (voor mijn ongeoefende oor) en ze zijn allemaal zo enthousiast. Echt lekker Surinaams, tof om te zien!
Verder is het hier nog steeds mooi weer (:D) en vind ik het hier echt dikke prima, af en toe wel ff mn mindere momentjes, maar ook zeker heel veel super toffe momenten! Ik ben erg benieuwd hoe stage gaat en ik hoop dat alles goed gaat komen!
Heel veel respect btw voor degenen die dit hele verhaal helemaal hebben gelezen, leuk!

Jullie allemaal veel plezier en succes met jullie leventjes en tot spreeks maar weer : )!

Groetjes Esther

Een super gave trip!

Vrijdag gingen we dan eindelijk op trip naar het binnenland. In mijn boekje over Suriname staat wat Surinamers als het binnenland zien, dan weten jullie dat ook even ;): het tropisch regenwoud/bos bovenop, je moet namelijk de rivier op naar ‘boven'. Het ligt in het zuiden van Suriname en is ongeveer 80% van het land.
‘s Morgens om 5 uur stonden we klaar om weg te gaan (jaja, mn stage in Amsterdam is er niets bij!).
Onze taxichauffeur kwam en we gingen op weg naar ons afspreekpunt in Paramaribo. Rond 6 uur kwam de rest van de groep daar aan in een busje, wij mochten erbij in en we gingen op weg naar het zuiden. Eerst kwamen we nog wel door de bewoonde wereld, maar we zagen steeds minder huizen en steeds meer alleen nog maar bomen. Na een tussenstop kwamen we na 3 uur in het dorpje Atyoni, hier rijd je echt letterlijk bijna de rivier in en stopt de weg dus ook. We laadden al onze spullen over in een bootje, een korjaal, en we gingen op weg naar onze bestemming. Na ongeveer een uurtje varen door een onwijs mooie omgeving kwamen we aan op ons ‘eigen' eiland, Knini Paati. Dit betekent knie-eiland en dit heet zo doordat de rivier in een knievorm om het eiland heen ligt. Dit eiland ligt naast soela's, dit zijn stroomversnellingen. Je kunt er heerlijk in zitten en liggen, maar het zijn niet zulke grote stroomversnelllingen dat je er echt in kunt raften o.i.d. Al zijn ze spannend genoeg om met een korjaal door te varen : )! Toen we aankwamen gingen we onszelf installeren in onze hut. Onze hut zag er prima uit, we sliepen met zijn zessen bij elkaar en hadden een eigen douche en wc. We waren met ongeveer 20 mensen op trip en buiten ons waren het allemaal Surinamers. Dit was erg leuk want zo maakten we nog meer mee van hun cultuur. We konden ook van alles vragen, zij vertelden wel hoe dingen gingen. Ook hebben we Surinaams gegeten en heb ik een nieuw populair Surinaams kaartspel geleerd (troefkol). Het Surinaamse eten bestond voornamelijk uit rijst met vlees en groente. Als vlees hebben we eend, kip en vis gegeten en als groente allerlei Surinaamse groenten die ik niet allemaal even lekker vond en waarvan ik de naam allang weer vergeten ben. Ze eten hier 2x per dag warm, dus daar hebben we vrolijk aan mee gedaan. Er was één man die de leiding had, 2 koks en één man die echt de baas van het eiland en onze gids was. Alles was goed geregeld!
We kwamen dus aan op ons eilandje en hebben de rest van de dag niets gedaan, 's avonds gingen we wel kaaiman spotten, maar het water staat te laag om die beesten echt te zien. Ze zijn er gewoon niet. Wel hadden de koks één of andere vis en een piranha gevangen. De piranha heb ik ook vast gehouden en toen de vissen waren gebakken heb ik van beide een stukje gegeten. Dit smaakte prima! Piranha's zitten dus ook gewoon in de rivier, als je een wondje heb is het beter als je niet gaat zwemmen...
Vervolgens gingen we slapen en de volgende dag hadden we een drukke dag. We gingen eerst een dorpenwandeling maken, hiervoor moesten we eerst een stukje varen. We bezochten 2 dorpjes, één was christelijk geworden en de ander was nog meer traditioneel en die mensen geloofden nog in de geesten van hun voorouders. Eerst gingen we door het christelijke dorpje, hier was een school en een kerk en verder allerlei huisjes waar mensen woonden. De school was trouwens heel groot, er zaten 400 leerlingen op! Toen we door het dorp aan het wandelen waren, zagen we dat de vrouwen van het dorp cassave brood aan het maken waren, leuk om te zien hoe dat echt nog traditioneel gaat.
Daarna gingen we naar dat traditionelere dorpje en daar was dan ook bijvoorbeeld een offerplaats waar ze groenten en fruit offerden. De dorpjes stonden echt naast elkaar en je zag verder ook niet echt hele grote verschillen, buiten die kerk en die offerplaats om, de huisjes zagen er hetzelfde uit. Ook was er in dit dorp een airstrip (waar vliegtuigen kunnen landen) en een dokterspost. Je kon echt duidelijk zien waar dokters, leraren, verpleegsters enzo woonden, want die huizen zagen er goed uit en de bewoners van het dorp zelf hadden hele andere huizen! De mensen in de dorpjes halen qua eten alleen het zout uit Paramaribo en de rest verbouwen ze allemaal zelf. Ook wassen ze echt hun kleren enzo in de rivier, super grappig om te zien!
Toen we terugkwamen van deze wandeling gingen we eten en daarna gingen we een boswandeling maken, we liepen echt door het oerwoud. Vet tof om te zien, al konden we niet de hele tijd om ons heen kijken want we moesten naar beneden kijken om te zien of we niet op slangen stapten. Maar goed, het zag er leuk uit. We zagen onder andere een boom die kon lopen, door een wortel erbij te laten groeien en een andere weer af te laten sterven kon hij lopen. Ook zagen we een boom die onderaan ongeveer 3 meter breed was, hij had hele brede wortels en was vanbinnen hol. Hier kon je ook naar binnen en toen onze gids naar binnen ging zei hij van, als ik binnen 10 seconden niet naar buiten ren dan zitten er geen slangen in de boom en kunnen jullie ook komen kijken. Gelukkig kwam hij niet naar buiten en konden wij ook een kijkje nemen, heel apart: je kon gewoon door de boom helemaal naar buiten kijken! En wat ook grappig was, er is een boom die ze de telefoonboom noemen en als je daar op slaat dan is dat op 7 km afstand te horen! Die moet je dus zoeken als je verdwaald in het oerwoud ; ). Verder zagen we nog van allerlei mooie planten en bomen enzo... ik zal er een aantal foto's bij doen. Toen we terug kwamen, was er de mogelijkheid om naar soela's verderop te gaan. Hierna gingen we heel laat eten en de rest van de avond hebben we gezellig bij elkaar gezeten, spelletjes gedaan en lekker gekletst. Nadat ik een goeie nacht had gemaakt was het alweer de laatste dag van de trip. We konden allemaal rustig wakker worden, we hebben lekker ontbeten en we gingen rustig aan onze spullen pakken, nog even genieten van de prachtige natuur, de laatste foto's maken en weer op weg naar huis. Eerst weer in de boot, mezelf lekker laten verkleuren (de jongen die ons ophaalde zei dat ik bruiner was dan hij, yeah!!) en in de bus naar Paramaribo. Hier werden we opgehaald en toen we aankwamen op Lob Makandra waren de andere 7 mensen van onze GH groep ook aangekomen. Nadat we onze spullen hadden opgeruimd en hadden gegeten hebben we nog even gezellig met zijn dertienen bij elkaar gezeten en daarna ging ik lekker op tijd naar bed. Na een prima nacht werd ik weer lekker op tijd wakker en nu zit ik mn blog te typen! Zo meteen krijgen we onze introductie cursus van Jennifer, onze begeleidster hier. Ik ben benieuwd wat we allemaal gaan leren deze week, daar horen jullie vanzelf wel weer over : )!

Ik vond het een heel erg bijzondere binnenlandtrip. Alles is natuurlijk daar en niet zoals in Nederland door mensen gemaakt: de rotsen, de soela's, het oerwoud etc. En de mensen leven ook nog heel dichtbij de natuur. Echt tof om het allemaal te zien!

Tot sinas!!
Groetjes Esther

Ps. Foto's komen later, ik moet ze eerst nog ff uitzoeken.O en als jullie vragen hebben of dingen niet snappen ofzo, zeg het maar!

Heerlijk vakantie vieren!

Wat leuk al die reacties! Echt leuk om te zien dat iedereen zo meeleeft en bedankt voor alle ‘veel plezier' groeten. Dat gaat vast goed komen. Nu heb ik m'n facebook om te checken of er nog niets nieuws op staat, m'n mail om te kijken of ik nog nieuwe mail heb én mn blog om te kijken of ik nog nieuwe reacties heb. Heel erg leuk :D!
Ennuh... ik weet dat airco niet goed is voor mijn verkoudheid, maar overal waar je binnen komt is airco: in winkels, in auto's etc. Daar kom ik dus niet onderuit en daar moet ik maar aan wennen!

We vieren echt vakantie hier, dus we doen allerlei leuke dingen.
Zoals ik al zei zijn we zondag avond naar de Mall geweest, een groot winkelcentrum waar ze van alles hebben. Zoals een Mac, een DIO en allerlei andere winkels. Hier heb ik onder andere hoestpilletjes gekocht, erg fijn want nu hoest ik 's nachts iig niet meer zo. Ook hebben we heerlijk patat en poffertjes gegeten, nog even afkicken van het Nederlandse eten!
Daarna heb ik prima geslapen en maandag was ik helemaal uitgerust. We hebben 's morgens lekker relaxt gedaan, even een rondje over het terrein (ik ga later het terrein uitgebreid beschrijven) gemaakt, een praatje gemaakt met een aantal mensen en we kregen kokosnoten cadeau. De vrouwen van wie we ze kregen vroegen of we wel mankracht hadden, want dat hadden we wel nodig om ze kapot te hakken. Dat lieten Marlinda, Marleen en ik ons niet gezeggen en we hebben ze lekker zelf met veel vrouwkracht kapot gehakt. Toen hebben we de kokosmelk en de kokos eruit gehaald. De kokos smaakt een beetje raar en helemaal niet naar de kokos die ik ken van de bounty's enzo, maar was best te eten.
Verder gingen we rond 3 uur naar Paramaribo, rond die tijd is de ergste warmte wel geweest. We hebben eerst een uurtje rondgewandeld en een paar hotspots bekeken, zoals Fort Zeelandia, de palmentuin, koloniale huizen en nog een paar dingen. Vervolgens hebben we terras gehopt, eerst wat gedronken, toen typisch Surinaams (Roti) gegeten en toen weer wat gedronken. Erg relaxt en gezellig. Daarna zijn we naar huis gegaan en mooi ons bed ingekropen.
Dinsdag was ik weer lekker op tijd wakker, ik ben heeerlijk rustig wakker geworden en toen zijn we ff naar de supermarkt aan de overkant van de straat gelopen. Daar zit een chinees winkeltje en die heeft best veel (‘de chinees' is hier geen restaurant, maar de vele kleine supermarktjes langs de weg). Hij heeft gewoon prima eten voor ons dagelijks eten, maar niet heel erg veel variatie en ook geen verse groente, alleen potjes. Ook heeft hij allerlei andere dingen zoals toiletspullen en kleren.
Na een bezoek aan de chinees zijn we rond 12 uur met onze persoonlijke taxi van Lob Makandra naar de Colakreek gegaan, dit is een kreek die de kleur van cola heeft en daar is een strand bij gemaakt. Het water heeft dus een aparte kleur, dit schijnt door de bladeren van de bomen te komen. Het voelt niet echt super vies ofzo, tot je je bikini uitspoelt, dan wordt het water helemaal bruin. Het was heerlijk relaxt en afkoelend aan het water, gewoon een middagje strand hangen.
Toen we weer thuis kwamen hebben we eten gekookt: rijst met een nasi sausje, kip nuggets en doppertjes, worteltjes en mais (de keuze is reuze in potjes groente, maar niet heus!) en heerlijke watermeloen als toetje. Daarna was iedereen met foto's bezig, mail aan het lezen etc.
Woensdag was ik helemaal vrolijk en was ik erg aan het genieten van alles hier. Ik ben gewoon eindelijk in Suriname, daar waar ik al een jaar hard voor heb gewerkt! Heerlijk!Het was heel tof, want Marlinda en ik gingen wandelen naar één van de scholen waar een aantal van ons gaat stagelopen, dat is ongeveer een halfuurtje lopen en op de terugweg sprak een lerares van de school ons aan dat zij daar werkte enzo. We mochten wat bij haar drinken en zo hoorden we wat over die school enzo. Ik vond het leuk dat we contact met haar hadden en dat we alvast wat hoorden over die school!

Verder zijn we deze dag op een super toffe dagtrip geweest, we hebben namelijk dolfijnen gespot en we hebben een plantage bezocht.

We zaten met een stuk of 20 mensen in een bootje en voeren de Suriname rivier op richting de driesprong met een andere rivier (de Commenwijne rivier). We waren nog maar net weg of we zagen al dolfijnen, echt leuk om te zien! Ze bleven een hele poos dichtbij onze boot zwemmen, maar het lukte steeds niet om ze echt goed op de foto & film te krijgen. Toen heb ik er maar gewoon van genoten.
Vervolgens gingen we naar een plantage, daar kregen we Surinaamse snacks en konden we zelf een rondje lopen. De Surinaamse snacks waren een hartige donut (Hindoestaans) en bakabana (gebakken banaan, Javaans), erg lekker! Toen we terugvoeren konden we genieten van de zonsondergang ,dat was erg mooi. We konden er alleen niet zo heel erg lang van genieten, want de zon gaar hier snel onder en er kwam een onwijs donkere lucht aan en het begon te flitsen. Wij hebben daar geen last van gehad, maar op Lob Makandra stonden wel grote plassen dus hier heeft het waarschijnlijk wel geregend.
Ik ben lekker op tijd naar bed gegaan om vanmorgen weer mooi op tijd wakker te worden (rond 7 uur). Ik heb ff lekker genoten van de zon, we hebben boodschappen gedaan en nu zit iedereen een beetje allerlei dingen te doen, foto's uit te zoeken, weblogs typen en vooral: wachten tot ons internet het weer doet. We doen vandaag een relaxtdagje en morgen... gaan we een trip naar het buitenland maken tot en met zondag! Echt heel erg gaaf, daar heb ik erg veel zin in. We gaan naar stroomversnellingen, binnenlandse dorpjes, kaaimannen spotten etc... Ben erg benieuwd hoe dat gaat!

Nou, bij deze weten jullie weer hoe het met me gaat: dikke prima, ik heb het hartstikke naar mn zin hiero!

Groetjess Esther

Ps. Ik ga proberen om later vandaag wat foto's erop te zetten, maar hier is het verhaal alvast!